രക്ഷകൻ (കവിത – പ്രസാദ് കെ. ഐസക്)

കന്യാമറിയത്തിൻ കണ്മണിയായ് കാലിത്തൊഴുത്തിൽ പിറന്നവനേ

പാപികൾ ഞങ്ങൾ തൻ പാപം പോക്കാൻ പീഢകളേറ്റു പിടഞ്ഞ നാഥാ

കാനായിൽ കല്യാണത്തിന്നൊരുനാൾ വെള്ളം വീഞ്ഞാക്കിയ വിസ്മയമേ

വഴിതെറ്റിപ്പോയ നിൻ ആടുകൾക്ക് നേർവഴി കാട്ടണേ നല്ലിടയാ

അയ്യായിരം പേർക്കഞ്ചപ്പംകൊണ്ട് അന്നമൊരുക്കിയ അത്ഭുതമേ

കുരുടൻ തൻ കണ്ണിന്നു കാഴ്ചയേകി കൂരിരുൾ മാറ്റിയ കാരുണ്യമേ

അലറും കടലിൽ നടന്നുതൻ അരുമയാം ശിഷ്യർക്കരുകിൽ അണഞ്ഞവനെ

അറിയാതെ അടിയങ്ങൾ ചെയ്‌തപരാധങ്ങൾ അലിവാൽ പൊറുക്കണേ ആത്മനാഥാ

രക്ത സ്രാവക്കാരിക്കേകി സൗഖ്യം തൻറ്റെ വസ്ത്രത്തിൻ തൊങ്ങലിൽ തൊട്ടനേരം

തളർവാത രോഗിക്കു സൗഖ്യമേകി പിന്നെ കുഷ്ഠരോഗിക്കേകി രോഗശാന്തി 

മരണത്തിൻ നാലാം നാൾ ലാസറിന്ന് പ്രാണൻ ഏകിയോനെ പ്രാണനാഥാ

മരണ ഭയത്താൽ മരുവും നിൻ മക്കൾക്ക് പുതുജീവൻ നൽകണേ സ്നേഹനാഥാ

അരുകിലണഞ്ഞവർക്കാശ്രയമായി നീ ആകുലചിത്തർക്കാശ്വാസമായി

പാരിലെ പാപങ്ങൾ പോക്കുവാൻ വന്നനീ പാപികളാൽ  പീഢ  ഏറ്റുവാങ്ങി

ചാട്ടവാറടിയേറ്റു നീ പുളഞ്ഞു മുൾക്കിരീടം പേറി നിൻ ശിരസ്സിൽ

ദാഹജലം നിനക്കേകിയില്ല  അവർ കൈപ്പുനീർ തന്നു കുടിക്കുവാനായ്

ക്രൂരന്മാർ കൂട്ടമായ് കൂടിനിന്ന് കുന്തമുനയാലേ കുത്തിനിന്നെ

കാരിരുമ്പാണി തറച്ചു നിൻ കൈകളിൽ കാൽവരി കുന്നിൽ നീ ക്രൂശിതനായ്

മരണത്തിൻ മൂന്നാംനാൾ ഉദ്ധിതനായ് മൃതിയെ ജയിച്ചോരെൻ യേശുനാഥാ

നിന്റെ രാജ്യം വന്നുചേർന്നിടാനായ് പ്രത്യാശയാൽ ഞങ്ങൾ കാത്തിരിപ്പൂ